พื้นฐานเครือข่ายคอมพิวเตอร์
เครือข่ายคอมพิวเตอร์(Computer Network)คือระบบที่มีคอมพิวเตอร์อย่างน้อยสองเครื่องเชื่อมต่อกันโดยใช้สื่อกลางและสามารถสื่อสารข้อมูลกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ซึ่งทำให้ผู้ใช้คอมพิวเตอร์แต่ละเครื่องสามารถแลกเปลี่ยนข้อมูลซึ่งกันและกันได้
นอกจากนี้ยังสามารถใช้ทรัพยากร(Resources)ที่มีอยู่ในเครือข่ายร่วมกันได้
ทำไมต้องสร้างเครือข่าย
-การแลกเปลี่ยนข้อมูลอย่างมีประสิทธิภาพ
-การใช้ทรัพยากรร่วมกัน
-การปรหยัด
องค์ประกอบพื้นฐานของเครือข่าย
การที่คอมพิวเตอร์จะเชื่อมต่อกันเป็นเครือข่ายได้ต้องมีองค์ประกอบพื้นฐานดังต่อไปนี้
-คอมพิวเตอร์ อย่างน้อย2เครื่อง
-เน็ตเวิร์ดการ์ด หรือ NIC (Network Interface Card)เป็นการ์ดที่เสียบเข้ากับช่องบนเมนบอร์ดของคอมพิวเตอร์ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างคอมพิวเตอร์และเครือข่าย
-สื่อกลางและอุปกรณ์สำหรับการรับส่งข้อมูล เช่น สายสัญญาณ
สายสัญญาณที่นิยมในเครือข่าย เช่น สายโคแอ็กเชียล สายคู่เกลียวบิด
และสายใยแก้วนำแสง เป็นต้นส่วนอุปกรณ์เครือข่าย เช่น ฮับ สวิตช์ เราท์เตอร์
เกตเวย์ เป็นต้น
-โปรโตคอล(Protocal)โปรโตคอลเป็นภาษาที่คอมพิวเตอร์ใช้สื่อสารกันผ่านเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่สามารถสื่อสารกันได้นั้นจำเป็นที่ต้องใช้ “ภาษา” หรือโปรโตคอลเดียวกัน เช่น OSI,TCp/Ip,IPX/SPX เป็นต้น
-ระบบปฏิบัติการเครือข่าย หรือ NOS(Network Operating System) ระบบปฏิบัติการเครือข่ายจะเป็นตัวคอยจัดการเกี่ยวกับการใช้งานเครือข่ายของผู้ใช้แต่ละคน
หรือเป็นตัวจัดการและควบคุมการใช้ทรัพยากรต่างๆของเครือข่าย ระบบปฏิบัติการเครือข่ายที่เป็นที่นิยม
เช่น windows server2003,Novell Netware และ Red Hat Linux เป็นต้น
ประเภทของเครือข่าย มีอยู่3วิธี คือ
1.ใช้ขนาดทางกายภาพของเครือข่ายเป็นเกณฑ์แบ่งได้เป็น2ประเภท ดังนี้
-LAN(Local Area Network) หรือเครือข่ายท้องถิ่น
-WAN(Wide Area Network) หรือเครือข่ายบริเวณกว้าง
เครือข่ายท้องถิ่น(LAN)
LAN เป็นรากฐานของเครือข่ายคอมพิวเตอร์ทั่วไป กล่าวคือ
เกือบทุกๆเครือข่ายต้องมี LAN เป็นองค์ประกอบ เครือข่ายแบบ LAN อาจเป็นได้ตั้งแต่เครือข่ายแบบง่ายๆลักษณะสำคัญของLANคือเครือข่ายจะครอบคลุมพื้นที่จำกัด
เทคโนโลยี LAN มีหลายประเภท เช่น Ethernet,ATM,Token Ring,FDDI เป็นต้น
เครือข่ายบริเวณกว้าง(WAN)
เป็นเครือข่ายที่ครอบคลุมบริเวณกว้าง หรืออาจจะครอบคลุมทั่วโลกก็ได้
2.ใช้ลักษณะหน้าที่การทำงานของคอมพิวเตอร์ในเครือข่ายเป็นเกณฑ์
แบ่งได้เป็น2ประเภท ดังนี้
-Peer to Peer Network หรือเครือข่ายแบบเท่าเทียม
-Client Server Network หรือเครือข่ายแบบผู้ใช้บริการและผู้ให้บริการ
เครือข่ายแบบเพียร์ทูเพียร์
เครือข่ายประเภทนี้จะไม่มีเครื่องเซิร์ฟเวอร์และไม่มีการแบ่งชั้นความสำคัญของคอมพิเตอร์ที่เชื่อมต่อเข้ากับเครือข่ายคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องจะมีประสิทธิภาพเท่าเทียมกันในการจัดการเครือข่าย
ซึ่งเรียกว่า Peer นั่นเอง คอมพิวเตอร์แต่ละเครื่องจะทำหน้าที่เป็นทั้งไคล์เอนท์และเซิร์ฟเวอร์แล้วแต่การใช้งาน
เครือข่ายแบบไคลเอนท์เซิร์ฟเวอร์
เมื่อเครือข่ายขยายใหญ่ขึ้น จำนวนผู้ใช้มากขึ้น
การดูแลและจัดการระบบก็ซับซ้อนมากยิ่งขึ้น
เครือข่ายจำเป็นต้องมีเซริฟ์เวอร์ทำหน้าที่จัดการเรื่องต่างๆและให้บริการอื่นๆ
ประเภทของเซิร์ฟเวอร์ที่ให้บริการแบบต่างๆ
-ไฟล์และพรินต์เซิร์ฟเวอร์
-แอฟพลิเคชั่นเซิร์ฟเวอร์
-อินเทอร์เน็ตเซิร์ฟเวอร์
-ไดเร็คทอรี่เซิร์ฟเวอร์
3.ใช้ขอบเขตความเป็นเจ้าของเป็นเกณฑ์สามารถแบ่งได้ ดังนี้
-Intranet หรือ เครือข่ายส่วนบุคคล
-Internet หรือ เครือข่ายสาธารณะ
-Extranet หรือ เครือข่ายร่วม
อินเทอร์เน็ต
เป็นเครือข่ายที่ครอบคลุมทั่วโลก ซึ่งมีคอมพิวเตอร์เป็นล้านๆเครื่องเชื่อมต่อเข้ากับระบบและยังขยายตัวขึ้นเรื่อยๆทุกปี
มีผู้ใช้ทั่วโลกหลายร้อยล้านคน ผู้ใช้เหล่านี้สามารถแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารกันได้อย่างอิสระ
โดยที่ระยะทางและเวลาไม่เป็นอุปสรรค
นอกจากนี้ผู้ใช้ยังสามารถเข้าดูข้อมูลต่างๆที่ถูกตีพิมพ์ในอินเทอร์เน็ตได้
อินเทอร์เน็ตเชื่อมแหล่งข้อมูลต่างๆเข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นองค์กรธุรกิจ มหาลัย
หน่วยงานของรัฐบาล หรือข้อมูลบุคคล ข้อเสียของอินเทอร์เน็ต คือ
ความปลอดภัยของข้อมูล
อินทราเน็ต
เป็นเครือข่ายส่วนบุคคลที่ใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต เช่น เว็บ อีเมล FTP
เป็นต้น
อินทราเน็ตใช้โปรโตคอล TCP/IP สำหรับการรับส่งข้อมูลเช่นเดียวกับอนเทอร์เน็ต
อินทราเน็ตเป็นเครือข่ายที่องค์กรสร้างขึ้นสำหรับให้พนักงานขององค์กรใช้เท่านั้น
องค์กรนั้นสามารถที่จะกำหนดนโยบายได้
เอ็กซ์ทราเน็ต
เป็นเครือข่ายกึ่งอินเทอร์เน็ตกึ่งอินทราเน็ต กล่าวคือ เอ็กซ์ทราเน็ต
คือเครือข่ายที่เชื่อมต่อระหว่างอินทราเน็ตของสององค์กร
เครือข่ายในปัจจุบัน
ส่วนใหญ่การสร้างเครือข่ายคอมพิวเตอร์จะเริ่มจากเครือข่ายขนาดเล็กก่อน
ตามขนาดธุรกิจขององค์กรหรือบริษัทนั้นๆสำหรับองค์กรขนาดใหญ่ เช่น มหาลัย
บริษัทขนาดใหญ่ กระทรวง ทบวง กรม เป็นต้น
เครือข่ายขององค์กรเหล่านี้มีขนาดใหญ่และมีความซับซ้อน ดังนั้น
การออกแบบเครือข่ายเป็นหลายๆกลุ่มโดยเชื่อมต่อกันเป็นลำดับชั้นหรือเลเยอร์
โดยเลเยอร์หลักประกอบด้วย 4เลเยอร์ คือ
-แอ็กเซสเลเยอร์(Access Layer) เป็นส่วมที่เชื่อมต่ออุปกรณ์ปลายทางโฮสต์หรือไคเอนท์
-ดิสทรีบิวชั่นเลเยอร์(Distribution Layer) เป็นกลุ่มอุปกรณ์ที่เชื่อมโยงอุปกรณ์หลักไปยังอุปกรณ์เครือข่ายปลายทาง
-ดาต้าเซ็นเตอร์(Data Center)
เป็นศูนย์รวมของเซิร์ฟเวอร์ที่ให้บริการกับเครื่องลูกข่ายภายใน
-เครือข่ายภายนอก(External Layer) เป็นส่วนที่เชื่อมต่อกับเครือข่ายภายนอก เช่น
อินเทอร์เน็ต หรือสาขาย่อยๆอื่นๆที่อยู่ห่างไกลออกไป
